Sznaucer

Sznaucery to zgodnie z podziałem FCI, rasa psów, która należy do grupy pinczera i sznaucera, molosowatych, szwajcarskich psów pasterskich i innych ras. Jest ona zaklasyfikowana do sekcji psów typu pinczera i sznaucera. Sznaucery możemy podzielić ze względu na wielkość, dlatego wyróżniamy sznaucera miniaturowego, średniego oraz olbrzyma. Sznaucer miniaturowy  pochodzi od małych psów o szorstkim owłosieniu, które występowały na ternach wiejskich w Niemczech i Szwajcarii w XIX wieku. Były one wykorzystywane do stróżowania przy gospodarstwach. Wyróżniały się one czujnością i bardzo dobrze radziły sobie z gryzoniami.

W tym czasie sznaucery miniaturowe i affenpinczery były pojmowane, jako ta sama rasa. Rozdzielił je kynolog Josef Bert w  1899 r. Sznaucer średni natomiast wywodzi się z obszarów Bawarii i Witembergii na południu Niemiec. Zgodnie z dostępnymi źródłami, pierwsze wzmianki o tej rasie pojawiły się już w XVI w.  Psy te były znane z tego, że dotrzymywały kroku koniom i towarzyszyły dyliżansom w długich trasach. Podobnie jak sznaucery miniaturowe, potrafiły one zwalczać gryzonie. Sznaucer olbrzym jest prawdopodobnie potomkiem starej górnobawarskiej odmiany psa wiejskiego. Był on używany do zaganiania i stróżowania. Nie wiadomo jednak dokładnie, z jakich konkretnych ras wywodzi się sznaucer olbrzym. Przed wybuchem drugiej wojny światowej hodowlę tej rasy rozwinął Calaminus. On natomiast nigdy nie zdradził z jakimi rasami krzyżował osobniki hodowlane. Pewnym jest natomiast, że w celu uzyskania właściwej maści i po to, by  uszlachetnić sylwetkę do krzyżowania użył czarnego doga niemieckiego.